به گزارش آلاچیق خبر / نخستین گام در مدیریت خشم، پذیرش این واقعیت است که احساس خشم بد نیست، بلکه رفتار ناشی از آن می‌تواند مشکل‌ساز شود. والدین باید به کودک بیاموزند که می‌تواند ناراحت یا عصبانی باشد، اما حق آسیب زدن به خود یا دیگران را ندارد. نام‌گذاری احساسات، گفت‌وگو درباره علت ناراحتی و کمک به بیان کلامی هیجانات، از بروز رفتارهای پرخاشگرانه پیشگیری می‌کند.
الگو بودن والدین نقش اساسی در آموزش کنترل خشم دارد. کودکی که شاهد فریاد، پرخاش یا بی‌احترامی در خانه است، همان الگو را در روابط خود تکرار خواهد کرد. در مقابل وقتی والدین در شرایط تنش‌زا با آرامش صحبت می‌کنند، مکث می‌کنند و راه‌حل منطقی ارائه می‌دهند در واقع مهارت مدیریت هیجان را به‌صورت عملی آموزش می‌دهند.
آموزش مهارت‌های جایگزین نیز ضروری است. تمرین نفس عمیق، ترک موقت موقعیت تنش‌زا، نوشتن احساسات یا انجام فعالیت بدنی می‌تواند به تخلیه سالم خشم کمک کند. نوجوانان نیز نیاز دارند بیاموزند چگونه در برابر فشار همسالان یا ناکامی‌های تحصیلی واکنش منطقی نشان دهند و از تصمیم‌های هیجانی پرهیز کنند.
در نهایت، تقویت رابطه عاطفی میان والدین و فرزند، مهم‌ترین سپر در برابر پرخاشگری است. وقتی کودک احساس شنیده‌شدن و درک‌شدن داشته باشد، کمتر به رفتارهای تند متوسل می‌شود. مدیریت خشم مهارتی آموختنی است و با صبر، گفت‌وگو و استمرار در رفتار درست، می‌توان زمینه رشد شخصیتی سالم‌تری را برای کودکان و نوجوانان فراهم کرد.
تهیه و تنظیم: سرهنگ"نسیبه جعفری" کارشناس مرکز مشاوره آرامش معاونت فرهنگی و اجتماعی فرماندهی انتظامی استان اصفهان