به گزارش آلاچیق خبر ، الیاس حضرتی در جریان برنامه‌های سفر خود به استان اصفهان در مراسم یادبود و بزرگداشت مرحوم استاد فرشچیان که با حضور شماری از آشنایان، دوستان و دوست‌داران این استاد برجسته مینیاتور برگزارشد، حضور یافت.

رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت با اشاره به سفر رئیس جمهور به ارمنستان و بلاروس گفت: آقای رئیس جمهور در سفر ارمنستان و بلاروس حضور داشتند و من به نمایندگی از ایشان به اینجا آمدم تا به دوستداران ایشان، مردم اصفهان و مردم ایران بابت درگذشت استاد فرشچیان بار دیگر تسلیت بگویم.

حضرتی در حاشیه این مراسم با گرامیداشت یاد استاد فرشچیان گفت: استاد فرشچیان تا ابد در آثاری که خلق کرده و‌ بر جان مردم ایران و جهان نشسته‌ است، زنده خواهد بود.رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت با تاکید بر اینکه هنر استاد فرشچیان به مثابه یک رسانه قوی عمل کرد، گفت: ایشان به زیبایی پیام‌هایی را از وقایع و رویدادهای مهم دینی، ملی و … در آثارشان خلق به میلیون‌ها نفر از مردم منتقل کردند.

به گزارش آلاچیق خبر ، مهدی جمالی‌نژاد در جمع برخی از فعالان فرهنگی و هنری استان اصفهان با بیان اینکه هنر تسریع حرکت و جنبش هستی است، اظهار کرد: هنر موتور اصلاح اجتماعی و هنرمند پیشران تغییر است؛ هنر نه ابزار و پیشه بلکه پیمانی با حقیقت، زیبایی و انسانیت است و اگر هریک از آنها وجود نداشته باشد، پازل هنر کامل نیست.

وی حقیقت‌نمایی، الهام‌بخشی، امیدبخشی و التیام‌بخشی را از رسالت‌های اصلی هنرمندان دانست و عنوان کرد: هنر توانایی زیبا دیدن و نمایش زیبایی‌های خلقت است و هنرمند نه فقط آفریننده نقش و نگار بلکه آیینه‌دار حقیقت است؛ هنر تنها زیبایی‌سازی نیست بلکه آینده‌سازی است و هنرمند بشارت می‌دهد که امید، زیبایی و معنا همواره وجود دارد.

استاندار اصفهان با بیان اینکه هدف هنر تلطیف روح جامعه، روشن کردن چراغ امید در دل‌ها و تعالی‌بخشی است، تصریح کرد: هنرمند اصیل همچون عارفی وارسته رسالت خود را در پالایش روحی و ارتقای جامعه نمود می‌دهد و هنر آدمی را به فکر واداشته، به او الهام بخشیده و او را به سمت تعالی هدایت می‌کند.

وی هنر را زبان بی‌صدای محنت‌زدگان و نوای مقاومت و امید دانست و گفت: هنر، شجاعت نگاه کردن به زخم‌ها است و هنرمند امروزه که جهان بیش از هر زمان دیگری درگیر آشوب است، می‌تواند مرحمی بر زخم‌های بی‌شمار انسان معاصر باشد.

جمالی‌نژاد با اشاره به زبان فرامرزی هنر بیان کرد: هنرمند می‌تواند نه‌تنها خالق زیبایی‌ها بلکه پیام‌آور عدالت، صلح و بیداری باشد چراکه هنر با شکافتن مرز‌های جغرافیایی، مستقیما با قلب‌ انسان‌ها ارتباط برقرار می‌کند؛ همانگونه که کاشی‌های مسجد شیخ لطف‌الله هزاران قطعه پراکنده را به وحدتی باشکوه بدل می‌سازد، هنرمند نیز باید تکه پاره‌های جامعه را با همدلی بهم پیوند بزند.

وی اصفهان را مهد هنر متعهد دانست و گفت: اصفهان استانی است که هر سنگی از آن قصه هنر و ایثار را فریاد می‌زند و اکنون نیازمند هنرمندانی است که نه در تکرار گذشته بلکه در آفرینش امروز جاودانه بکوشند.

به گزارش آلاچیق خبر ، مهدی جمالی‌نژاد در آئین بهره‌برداری از پنج سالن پردیس سینما و ۲۰ بازی جدید در شهر رویاها با اشاره به نقش هنر در استان اصفهان اظهار کرد: هنر تسریع حرکت بوده و نه یک مسیر ایستا بلکه جنبش هستی است؛ هنر موتور اصلاح اجتماعی و هنرمند پیشران تغییر است.

وی با اشاره به مأموریت‌های هنر عنوان کرد: هنر نه ابزار و پیشه بلکه پیمانی با حقیقت، زیبایی و انسانیت است و اگر هریک از آنها وجود نداشته باشد، پازل هنر کامل نیست.

استاندار اصفهان با اشاره به رسالت‌های هنرمند بیان کرد: بسیاری از هنرمندانی که ما به آنها علاقه‌مندیم، دارای برخی رسالت‌های اصلی هستند که شامل حقیقت‌نمایی، الهام‌بخشی، امیدبخشی و التیام‌بخشی است.

وی در تشریح رسالت‌های عنوان شده گفت: هنر توانایی زیبا دیدن و نمایش زیبایی‌های خلقت است و هنرمند نه فقط آفریننده نقش و نگار بلکه آیینه‌دار حقیقت است؛ هنر تنها زیبایی‌سازی نیست بلکه آینده‌سازی است و هنرمند بشارت می‌دهد که امید، زیبایی و معنا همواره در دسترس بوده و نباید ناامید شد.

جمالی‌نژاد با بیان اینکه رسالت هنرمندان تلطیف روح جامعه، روشن کردن چراغ امید در دل‌ها و تعالی‌بخشی است، تصریح کرد: هنرمند اصیل همچون عارفی وارسته رسالت خود را در پالایش روحی و ارتقای جامعه نمود می‌دهد و هنر آدمی را به فکر واداشته، به او الهام بخشیده و او را به سمت تعالی هدایت می‌کند.

وی با اشاره به نقش هنرمندان در التیام‌بخشی عنوان کرد: هنر زبان بی‌صدای محنت‌زدگان بوده و در تلخی روزگار، نوای مقاومت و امید است؛ هنر، شجاعت نگاه کردن به زخم‌ها است و امروزه که جهان بیش از هر زمان دیگری درگیر آشوب است، هنرمند می‌تواند مرحمی بر زخم‌های بی‌شمار انسان معاصر باشد و دنیایی پر از آرامش و توازن را ایجاد کند.

استاندار اصفهان با اشاره به زبان فرامرزی هنر بیان کرد: هنرمند می‌تواند نه‌تنها خالق زیبایی‌ها بلکه پیام‌آور عدالت، صلح و بیداری باشد چراکه هنر زبانی فراتر از مرزها داشته و با شکافتن مرز‌های جغرافیایی، مستقیما با قلب‌ها ارتباط برقرار می‌کند.

وی افزود: همانگونه که کاشی‌های مسجد شیخ لطف‌الله هزاران قطعه پراکنده را به وحدتی باشکوه بدل می‌کند، هنرمند نیز باید تکه پاره‌های جامعه را با همدلی بهم پیوند بزند.

جمالی‌نژاد اصفهان را گهواره هنر متعهد دانست و گفت: اصفهان استانی است که هر سنگی از آن قصه هنر و ایثار را فریاد می‌زند و اکنون نیازمند هنرمندانی است که نه در تکرار گذشته بلکه در آفرینش امروز جاودانه بکوشند.

وی همچنین از مدیریت شهر اصفهان و عوامل مجموعه شهر رویاها تقدیر و ابراز امیدواری کرد که توسعه بخش‌های عمرانی و فرهنگی شهر ادامه یابد.

به گزارش آلاچیق خبر ، در قلب شهر اصفهان، دو چشمۀ جوشان هنر و صنعت در کنار هم خروشان هستند. در شمارۀ ۲۵۱ نشریۀ حاضر، تاریخچۀ هنرستان فنی ابوذر را به طور مختصر بررسی کردیم. چنان‌که گفتیم و شرح آن گذشت، هنرستان‌های فنی و هنرهای زیبا نخست در یک محوطه بودند و پس از بروز مشکلاتی از هم جدا شدند. در این شماره با سفری در زمان، پیشینۀ تاریخی هنرستان هنرهای زیبا را واکاوی خواهیم کرد.

در بخش مشترک تاریخ این دو مدرسه، باید به سال ۱۳۱۵ برویم. جایی که در کوچۀ تلفن‌خانه شهر اصفهان، هنرستانی به نام «هنرستان دولتی» به تبعیت از وزارت پیشه و هنر افتتاح شد تا هنرمندانی را پرورش دهد که زیبایی را در همۀ ابعاد زندگی جست‌وجو می‌کنند.

در دی‌ماه همان سال استاد «عیسی بهادری» که یکی از هنرجویان هنرستان کمال‌الملک تهران بود و در رشته‌های مختلف نقاشی مهارت داشت، شعبۀ نقاشی را در این هنرستان تشکیل داد. شرایط ورود متقاضی به این شعبه مشابه شرایط ورود به هنرستان فنی (که بعدها ابوذر نام گرفت) بود. بخش هنرهای زیبای این هنرستان، در ابتدای کار هنرآموزانی را در رشته‌های طبیعت، مینیاتور و نقشۀ فرش می‌پذیرفت. هنرجویان در کلاس‌های گروهی دروس نظری و در کارگاه‌های تخصصی دروس عملی را به همراه زبان فرانسوی آموزش می‌دیدند.

در سال ۱۳۱۶، به همت استاندار وقت و برخی دغدغه‌مندان زمینی به وسعت ۲۴ هکتار در کنار ساحل زاینده‌رود خریداری شد و به ساختمان هنرستان هنرهای زیبا اختصاص یافت. طرحی که بهادری برای ساختمان کشید، پس از تصویب، در چهار ماه ساخته شد تا به ساحل زاینده‌رود جلوۀ تازه‌ای ببخشد.

در سال ۱۳۱۸ عیسی بهادری به ریاست مدرسه رسید و این هنرستان با حضور اساتیدی چون «نورمحمد معیّری» در نقاشی رنگ‌وروغن، «احمد صنیعی‌آباده‌ای» در منبت‌سازی، «خلیل گلریز خاتمی» در خاتم‌سازی، «مهدی‌پور نقش‌بند» در زری‌بافی، «نصرالله مهذّب» در قلم‌زنی، «حسین کاشی‌تراش» در کاشی‌سازی و «حسین شریف واقفی» در نقاشی کاشی همچون چراغ‌های هدایتگر، هنرجویان را در مسیر شکوفایی استعدادهایشان راهبری کرد.

در شهریور ۱۳۲۰، هنرستان هنرهای زیبا در میان طوفان حوادث سیاسی و اجتماعی، در حال مبارزه برای بقا بود؛ اما مواجهه با مشکلاتی چون مضیقة مالی و کاهش تعداد هنرجویان سبب شد «معیّری»، رئیس پیشه و هنر وقت، آن را منحل و ضمیمۀ هنرستان صنعتی کند. ولی این پایان ماجرا نبود؛ چراکه چهار سال بعد، با دستور وزیر وقت پیشه و هنر، بخش هنرهای زیبا با تفویض اختیار، از بخش صنعتی جدا شد تا هنرستان مجدداً شروع به فعالیت کند.

با تلاش‌های «ملک‌زاده»، مدیر وقت مدرسه، هنرستان هنرهای زیبا جانی دوباره گرفت؛ اما این آرامش نیز دوام چندانی نداشت؛ چراکه در سال ۱۳۲۶، یکی از وزرای وابسته به حزب توده برای دومین بار دستور انحلال این هنرستان را صادر کرد. 

در پی این انحلال عیسی بهادری، مدیر و بنیان‌گذار هنرستان هنرهای زیبا که خود نیز از هنرمندان برجستۀ ایران بود، رهسپار تهران شد و در ملاقاتی با «قوام‌السلطنه»، نخست‌وزیر وقت، وی را از مسائل هنرستان آگاه کرد. قوام که با توضیحات کامل بهادری اقناع شده بود، دستوری مبنی بر فعالیت دوبارۀ هنرستان هنرهای زیبا صادر کرد و به‌این‌ترتیب، هنرستان با اعتبار اندکی که یافت، به حیاتش ادامه داد.

در سال ۱۳۴۳، با تفکیک وزارت فرهنگ به دو وزارتخانۀ آموزش‌وپرورش و فرهنگ و هنر مدیریت هنرستان هنرهای زیبا در هاله‌ای از ابهام قرار گرفت. این وضعیت تا تشکیل اداره‌کل هنرهای زیبای کشور در سال ۱۳۴۵ ادامه یافت تا در نهایت با تشکیل این اداره‌کل، مدیریت مدرسه به آن واگذار شد.

یکی از ویژگی‌های این هنرستان، تولید تعداد قابل‌توجهی آثار هنری است که حاصل فعالیت‌های عملی هنرجویان تحت‌نظر مربیان کارآزموده و متخصص بوده و هست. آلبوم خاطرات این مدرسه، شاهد برگزاری نمایشگاهی از آثار نفیس هنرجویان است. درخشش آثار هنری خلق‌شده سبب ارسال برخی از آن‌ها به نمایشگاه جهانی بروکسل و توکیو شد که دریافت دیپلم «دونور» و مدال‌های طلا و نقره و برنز را به همراه داشت.

طی سال‌های متمادی، هنرستان هنرهای زیبا به مرکزی برای نمایش زیباترین جلوه‌های هنر ایرانی تبدیل شد و بازدیدکنندگان زیادی را به خود دید که هریک تحت‌تأثیر آثار هنری هنرجویان این هنرستان قرار گرفته و از زیبایی و شکوه نهفته در این آثار، به‌عنوان نمادی از فرهنگ غنی ایران یاد کرده‌اند.

هنرستان هنرهای زیبا همانند معدنی ارزشمند است که در آن جواهراتی گران‌بها نهفته است. این گنجینۀ ارزشمند همواره در تلاش بوده تا با تغییرات و تحولات روز، خود را به‌روز کند و به‌عنوان یکی از مراکز مهم آموزش هنر در ایران، نقش خود را ایفا نماید. در سال ۱۳۵۳، طبق نظام جدید آموزشی، بنیادنامۀ هنرستان نیز تغییر یافت. طبق این اساس‌نامه، هنرجویان مانند فراگیران علوم نظری، پس از گذراندن دورۀ چهارساله، دیپلم دریافت می‌کردند.

پس از وقوع انقلاب اسلامی، اصفهان همچون درختی سرسبز و خرم، با شاخه‌های پربرگ و بار، در مسیر رشد و شکوفایی بیشتر قرار گرفت و یکی از شاخه‌های این درخت، آموزش‌وپرورش بود که با تلاش‌های معلمان سخت¬کوش، به‌سرعت رشد می‌کرد.

پس از انقلاب اسلامی، تعداد مدارس ابتدایی، متوسطه، هنرستان‌ها و مراکز فنی به طور چشمگیری افزایش یافت و علاوه‌برآن، کیفیت آموزش نیز موردتوجه قرار گرفت.

هنرستان هنرهای زیبای اصفهان را باید چیزی ورای یک مدرسۀ هنری ساده دانست. این هنرستان، نمادی از زیبایی و هنر در شهر اصفهان است. ساختمانی که با معماری زیبای خود، یادآور شکوه و عظمت هنر ایرانی است و همچون نگینی درخشان در قلب اصفهان می‌درخشد. این مدرسه هر روز، میزبان هنرجویان جوانی است که در جستجوی زیبایی هستند و می‌خواهند ازطریق هنر، زیبایی دنیای پیرامون خود را به نمایش بگذارند.