به گزارش آلاچیق خبر ، «مردم، معدنهایی چون معدنهای طلا و نقره هستند.» این سخنی از امام صادق (علیهالسلام) است که آن را بارهاوبارها از تریبونهای مختلف شنیدهایم. اما در میان مردم، شاید معلمان درستی این حرف را بیش از دیگران دریابند؛ چرا که بهصورت مستمر با دانشآموزانی مواجه میشوند که هریک در زمینهای دارای هوش و استعداد سرشارند.
اهورا ابولی، یکی از این دانشآموزان مستعد است که در پایۀ یازدهم رشتۀ تجربی دبیرستان استعدادهای درخشان شهید اژهای ۱ اصفهان درس میخواند. در کارنامۀ افتخارات این نوجوان ۱۶ سالۀ اصفهانی مقامها و رتبههای مختلفی خودنمایی میکند.
مقام اول کشوری مسابقات فرهنگی - هنری فردا در رشتۀ آبرنگ سال ۱۴۰۲، برگزیدۀ نهمین مسابقۀ بینالمللی علوم اعصاب (Brain Bee) سال ۱۴۰۱، حضور در جمع ۲۷ نخبۀ برتر سال در جایزه نوبل ایران (جایزه البرز) سال ۱۴۰۱، برترین دانشآموز پژوهشگر سال ۱۴۰۱، مقام اول کشوری جشنوارۀ خوارزمی سال ۱۴۰۰ در بخش دستسازه، مقام اول و عالی کشوری کنگرۀ قرآنی مفاهیم سال ۱۴۰۰ در بخش کلیپ و... تنها بخشی از این فهرست بلندبالاست.
اهورا دیگر رتبهها و مقامهای خود را چنین شرح میدهد: «مقام اول کشوری مسابقات کنگرۀ قرآنی سمپاد سال ۱۴۰۱ در بخش ساخت کلیپ، مقام اول کشوری مسابقات اکسیر در بخش سازه سال ۱۴۰۱، مقام اول پژوهشگر برتر کشوری سال ۱۴۰۰ و مقام اول مسابقات فرمول صفر سال ۱۴۰۰ از دیگر موفقیتهایی است که اخیراً به دست آوردهام.»
اهورا که مقام اول جشنوارۀ بینالمللی نور در سال ۱۴۰۰ را نیز در کارنامۀ خود دارد، با توضیح در خصوص یکی از پروژههای تحقیقاتی جدیدش میگوید: «پروژۀ من، احیای انرژی فراموش شده در زمینۀ زیستفناوری بایوتکنولوژی است. این پروژه، دارای دو بخش احیای آبهای خاکستری و تولید بیوگاز است. این دستگاه میتواند با استفاده از فیلترهایی که بر روی آن تعبیه شده است، آبهای خاکستری مانند آب حاصل از شستوشوی سبزیجات را قبل از ورود به فاضلاب، تصفیه کند و به چرخۀ مصرف برگرداند. در بخش بیوگاز نیز میتوان با استفاده از فضولات خانگی، مقدار قابلتوجهی گاز تولید کرد.»
این دانشآموز مستعد اصفهانی ادامه میدهد: «یکی از نکات قابلتوجه این دستگاه، میزان قابلتوجه آب و گازی است که وارد چرخۀ مصرف میکند. درحقیقت، این دستگاه میتواند از ۱۷۰ لیتر مصرف روزانۀ آب یک ساختمان، ۱۱۹ لیتر آن که بالغ بر ۷۰ درصد آب مصرفی است، را به چرخۀ استفادۀ خانگی بازگرداند.»
از اهورا در خصوص دغدغهاش سؤال کردیم و پرسیدیم که این ایده چگونه به ذهن او رسیده است. پاسخ داد: «برای اولینبار کلاس سوم ابتدایی بودم که ایدۀ این پروژه به ذهن من رسید. مسئلۀ بحران آب در کشورها و کمبودن بارندگیها شرایط را بهگونهای کرده که ما باید آب کمتری مصرف کنیم. به خودم گفتم باید سیستمی بسازم که بدون دخالت انسان، خودش آب کمتری مصرف کند. آن موقع، من تصفیۀ آب را خواندم و در جشنوارۀ جابر بن حیان شرکت کردم و تحقیقات زیادی انجام دادم. در همین جشنواره توانستم مقام اول کشور را کسب کنم؛ اسم اولین کاری که انجام دادم هم احیای آب فراموش شده بود.»
ایدهها و تحقیقات اهورا به همینجا خلاصه نمیشود. او در خصوص یکی دیگر از پروژههای علمیاش چنین میگوید: «ما باید برای اتفاقاتی که در اطرافمان میافتد، دغدغهمند باشیم. مسئلۀ من، بحران انرژی در ایران و میزان زیاد آلودگی ناشی از سوختهای خانگی بود. هرچند ایران یکی از بزرگترین دارندگان منابع گازی دنیا است، اما همین گاز مقدار زیادی آلودگی ایجاد میکند. برای همین، به این فکر فرورفتم تا گازی تولید کنم که برای ساختمان، آلودگی کمتری داشته باشد و در منابع گازی نیز صرفهجویی شود.»
اهورا با شرحدادن ایدهاش، عنوان میکند: «برای پاسخدادن به این مسئله، ایدهای به ذهن من رسید که داخل ساختمانی که توانستیم آب را برگردانیم، گاز را هم برگردانیم. نمونههای خارجی مشابه آن که فوقالعاده گرانقیمت هستند، را بررسی کردیم و برای کاهش هزینهها، توانستیم رآکتور جدیدی طراحی کنیم که بسیار ارزانتر است، کارایی بیشتری دارد و میتواند انرژی یک ساختمان هفتطبقه را تأمین کند.
از این دانشآموز پژوهشگر در مورد هدفش از این کارها پرسیدیم. گفت: «هدف نهایی من، ایجاد تحول در زندگی انسانهای جهان و ایجاد سهولت در زندگی روزمره است. به نظرم، نقطۀ قوت یک انسان میتواند پشتکار و خوشبینی او به آینده و ناامید نشدن باشد؛ من هم سعی میکنم این ویژگیها را در خودم پرورش دهم.»
اهورا نقش خانوادهاش را در موفقیتهایی که به دست آورده بسیار چشمگیر میبیند و میگوید: «پدر و مادرم بهرغم مشکلات زندگی، پشتیبان و امیددهنده بودهاند؛ از آنها قدردانی میکنم. آنها از کودکی به دنبال این بودند که ببینند من در چه زمینههایی علاقه و توانایی دارم و درنهایت، این روحیۀ به چالش کشیدن را در من به وجود آوردند تا بتوانم جایگاه خودم را در بین دانشآموزان استان، کشور و جهان بیابم و من را یک انسان تکبعدی تربیت نکردند.»
او با بیان اینکه علاقۀ زیادی به حوزۀ تکنولوژی دارد، بیان داشت: «دوست دارم در آینده، در زمینۀ علوم اعصاب تحصیل کنم و در مقاطع بالاتر، پرچم کشورم را بالا ببرم.»
درنهایت از اهورا پرسیدیم که چه توصیهای برای همسنوسالهایش دارد و او با بیان اینکه نباید از دنبالکردن ایدهها ناامید شویم، گفت: «توصیۀ من به کسانی که به اختراع علاقهمند هستند، این است که کوچکترین ایدههایی که دارند را رها نکنند. ممکن است ایدههای خوبی داشته باشند، اما فکر کنند که انجامدادن این ایدهها غیرممکن است؛ بسیاری از ایدهها میتوانند دنیا را تغییر دهند.»
این دانشآموز نخبۀ اصفهانی ادامه داد: «من در پروژۀ اخیرم به مشکلات زیادی برخوردم و تلاش کردم تا آنها را رفع کنم. باید همیشه سعی کنیم تکبعدی نباشیم. آدم نباید صرفاً به دنبال تحصیل باشد. باید در کنار آن، علاقهمندیهای خود را نیز دنبال کند.»
آقای ابولی کلامش را اینطور به پایان میرساند: «علاقههای خود را دنبال کنید و تا پای جان، به آنها پایبند باشید. همیشه باید به آینده خوشبین بود. باید آیندۀ مورد علاقۀ خودمان را هرشب قبل از خواب، در ذهنمان مرور کنیم و نگذاریم هیچچیز و هیچکس، آن را خراب کند.»
اهورا راست میگوید: «نگذارید کسی اهداف شما را دستکاری کند؛ زیرا این اهداف، منحصر به شخص شماست.»
