اختیاری با تأکید بر اینکه تحقق شهر دانش‌بنیان به اقدام یک دستگاه محدود نمی‌شود، گفت: استانداری، فرمانداری، شهرداری، شورای اسلامی شهر، دستگاه‌های صنعتی، نهادهای محیط‌زیستی، دانشگاه‌ها و سایر بخش‌های مرتبط باید در یک مسیر مشترک حرکت کنند تا دانش و نوآوری به بخشی از سازوکار تصمیم‌گیری و اداره شهر تبدیل شود.
وی خاطرنشان کرد: تحقق این رویکرد به تغییر نگاه مدیران نیاز دارد و نمی‌توان انتظار داشت صرفاً با صدور یک دستورالعمل یا اجرای یک پروژه فناورانه، شهر دانش‌بنیان شکل بگیرد. در کنار اصلاح فرایندهای مدیریتی، باید بر فرهنگ‌سازی، ترویج و نهادینه‌کردن استفاده از دانش در مدیریت شهری نیز تمرکز شود.
معاون سیاستگذاری و توسعه معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری با اشاره به تجربه یزد در پیگیری الگوی شهر دانش‌بنیان اظهار کرد: اجرای این رویکرد به زمان، برنامه‌ریزی و شناخت ظرفیت‌های هر منطقه نیاز دارد و نمی‌توان برای همه شهرها نسخه‌ای یکسان در نظر گرفت.
وی افزود: در برخی مناطق ممکن است بازنگری در الگوی توسعه صنعتی و هدایت سرمایه‌گذاری به سمت فعالیت‌های دانش‌محور ضرورت داشته باشد؛ در چنین شرایطی، دانشگاه‌ها، مراکز تحقیقاتی و مدیریت شهری می‌توانند در شناسایی ظرفیت‌های جایگزین و فراهم‌کردن زمینه فعالیت‌های جدید نقش‌آفرینی کنند.
ضرورت تدوین شاخص‌های سنجش شهر دانش‌بنیان
اختیاری با اشاره به لزوم ایجاد سازوکار هماهنگی میان دستگاه‌های مسئول تصریح کرد: برای پیشبرد شهر دانش‌بنیان، وجود یک شورای راهبری در سطح عالی ضروری است تا بخش‌های مختلف درباره اولویت‌های توسعه شهری مبتنی بر دانش هماهنگ شوند و تصمیم‌ها در چارچوب یک رویکرد مشترک اتخاذ شوند.
وی همچنین بر ضرورت تعریف شاخص‌های متناسب با ویژگی‌های هر شهر و شهرستان تأکید کرد و گفت: این شاخص‌ها باید ابعاد مختلفی از جمله نیروی انسانی، زیرساخت‌ها، فرایندهای مدیریتی و کیفیت زندگی را دربرگیرند تا امکان ارزیابی میزان پیشرفت شهرها در مسیر دانش‌بنیان‌شدن فراهم شود.
معاون سیاستگذاری و توسعه معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری در بخش دیگری از سخنان خود به ظرفیت‌های قانونی حمایت از اقتصاد دانش‌بنیان اشاره کرد و افزود: قانون حمایت از شرکت‌ها و مؤسسات دانش‌بنیان و قانون جهش تولید دانش‌بنیان، ابزارهایی برای تقویت تأمین مالی، توسعه زیرساخت‌ها و گسترش بازار محصولات دانش‌بنیان فراهم کرده‌اند که آشنایی دستگاه‌ها و فعالان اقتصادی با ظرفیت‌های آن‌ها می‌تواند در پیشبرد این مسیر مؤثر باشد.
وی تأکید کرد: حرکت به سوی شهرهای دانش‌بنیان مستلزم آن است که مدیران شهری، دانش و نوآوری را نه موضوعی حاشیه‌ای یا مختص بخش فناوری، بلکه یکی از مبانی اصلی تصمیم‌گیری، حل مسائل عمومی و برنامه‌ریزی برای آینده شهر بدانند.
