به گزارش آلاچیق خبر / منطقه آسیا-اقیانوسیه با افزایش تولید برق هسته‌ای از ۷۹۲ تراوات‌ساعت در سال ۲۰۲۳ به ۹۱۶ تراوات‌ساعت در سال ۲۰۲۶، پیشتاز رشد جهانی در این حوزه است. چین با برنامه‌های بلندپروازانه برای گسترش ظرفیت هسته‌ای و هند با پروژه‌های جدید رآکتورهای پیشرفته، محور این تحول هستند. کره جنوبی نیز با راه‌اندازی مجدد رآکتورهای متوقف‌شده و توسعه فناوری‌های نوین به این جریان پیوسته است. کشورهای جنوب شرق آسیا نیز به‌تدریج به انرژی هسته‌ای به‌عنوان راه‌حلی برای پاسخ‌گویی به تقاضای روبه‌رشد انرژی و کاهش انتشار کربن روی آورده‌اند. این تمرکز منطقه‌ای نشان‌دهنده تغییر الگوهای جهانی در اولویت‌بندی منابع انرژی پایدار است.

در اروپا، تولید برق هسته‌ای از ۷۶۹ تراوات‌ساعت در سال ۲۰۲۳ به ۸۲۷ تراوات‌ساعت در سال ۲۰۲۶ افزایش خواهد یافت. این رشد عمدتاً ناشی از بازگشت فرانسه به تولید کامل پس از تعمیرات و نگهداری رآکتورها و همچنین راه‌اندازی رآکتورهای جدید در برخی کشورهای اروپایی است. با وجود کاهش ظرفیت هسته‌ای در برخی کشورها مانند آلمان، ناوگان هسته‌ای اروپا همچنان نقش مهمی در تأمین انرژی پاک و پایدار ایفا می‌کند. این روند با تعهد اتحادیه اروپا به اهداف کاهش کربن هم‌راستا است و نشان‌دهنده تلاش برای حفظ تعادل بین انرژی‌های تجدیدپذیر و هسته‌ای در سبد انرژی منطقه است.

در قاره آمریکا، تولید برق هسته‌ای با ثبات نسبی همراه است و پیش‌بینی می‌شود در حدود ۹۲۴ تراوات‌ساعت از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶ باقی بماند. بااین‌حال، ابتکارات جدیدی در ایالات‌متحده، به‌ویژه در ایالت نیوجرسی و منطقه PJM Interconnection، برای گسترش ظرفیت هسته‌ای در پاسخ به تقاضای روبه‌رشد ناشی از مراکز داده هوش مصنوعی و توسعه صنعتی در جریان است. فناوری‌های پیشرفته هسته‌ای، ازجمله رآکتورهای مدولار کوچک (SMRs)، به‌عنوان راه‌حل‌هایی برای افزایش قابلیت اطمینان و مقرون‌به‌صرفه بودن در این منطقه موردتوجه قرار گرفته‌اند.

در منطقه اوراسیا و خاورمیانه، رشد تولید برق هسته‌ای ملایم‌تر پیش‌بینی شده است. اوراسیا انتظار دارد تولید خود را از ۲۰۸ تراوات‌ساعت در سال ۲۰۲۳ به ۲۲۰ تراوات‌ساعت در سال ۲۰۲۶ افزایش دهد، درحالی‌که خاورمیانه شاهد افزایش از ۳۹ تراوات‌ساعت به ۵۷ تراوات‌ساعت خواهد بود. این مناطق به‌تدریج انرژی هسته‌ای را به‌عنوان بخشی از استراتژی‌های تنوع انرژی و کاهش کربن خود پذیرفته‌اند، هرچند زیرساخت‌های هسته‌ای آن‌ها در مقایسه با آسیا-اقیانوسیه و اروپا کمتر توسعه‌یافته است. این پیشرفت‌ها نشان‌دهنده تلاش‌های جهانی برای استفاده از انرژی هسته‌ای به‌عنوان مکملی برای منابع تجدیدپذیر است.

آفریقا کماکان کمترین سهم را در تولید برق هسته‌ای جهانی دارد، اما پیش‌بینی می‌شود تولید آن از ۹ تراوات‌ساعت در سال ۲۰۲۳ به ۱۳ تراوات‌ساعت در سال ۲۰۲۶ افزایش یابد. آفریقای جنوبی، به‌عنوان اصلی‌ترین تولیدکننده انرژی هسته‌ای در این قاره، با چالش‌هایی مانند قطعی برق و پروژه‌های بازسازی مواجه بوده است، اما تلاش‌ها برای تثبیت و گسترش ظرفیت هسته‌ای ادامه دارد. این افزایش اندک نشان‌دهنده پتانسیل قاره آفریقا برای بهره‌گیری از انرژی هسته‌ای در راستای پاسخگویی به نیازهای روبه‌رشد انرژی است. اما به‌طورکلی رشد جهانی تولید برق هسته‌ای تا سال ۲۰۲۶ نتیجه ترکیبی از راه‌اندازی مجدد رآکتورها در ژاپن، افزایش تولید در فرانسه و بهره‌برداری از رآکتورهای جدید در چین، هند، کره جنوبی و اروپا است. آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی می‌کند که تولید هسته‌ای جهانی در این دوره نزدیک به ۱۰ درصد افزایش یابد و حدود ۲۹ گیگاوات ظرفیت جدید به شبکه‌های جهانی اضافه شود. این روند با تعهدات بین‌المللی، مانند پیمان بیش از ۲۰ کشور در کنفرانس COP28 برای سه برابر کردن ظرفیت هسته‌ای تا اواسط قرن، هم‌راستاست. بااین‌حال، تحقق این اهداف نیازمند غلبه بر چالش‌هایی مانند ریسک‌های ساخت‌وساز و تأمین مالی است که فناوری‌های نوین مانند رآکتورهای مدولار کوچک می‌توانند به حل آن‌ها کمک کنند.

با نگاهی به آینده، انرژی هسته‌ای به‌عنوان یک منبع قابل‌اعتماد و کم‌کربن، نقشی فزاینده در تضمین پایداری شبکه‌های برق و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای ایفا خواهد کرد. درحالی‌که منابع تجدیدپذیر مانند خورشیدی و بادی به‌سرعت در حال گسترش هستند، انرژی هسته‌ای با ارائه ثبات و قابلیت اطمینان، مکمل این منابع است. پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۶، منابع کم‌انتشار، از جمله هسته‌ای، نزدیک به نیمی از تولید برق جهانی را تشکیل دهند. این تحول نه‌تنها به کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی کمک می‌کند، بلکه راه را برای دستیابی به اهداف بلندپروازانه جهانی در زمینه انرژی پاک و پایدار هموار می‌سازد.

به گزارش آلاچیق خبر / خاورمیانه در آستانه یک تغییر اساسی در تولید انرژی قرار دارد و انتظار می‌رود تا سال ۲۰۳۰ میلادی حدود ۷۵ میلیارد و ۶۳۰ میلیون دلار در بخش انرژی‌های تجدیدپذیر سرمایه‌گذاری کند. کشورهای این منطقه اهداف بلندپروازانه‌ای برای کاهش وابستگی تاریخی خود به سوخت‌های فسیلی تعیین کرده‌اند. این گذار انرژی، ناشی از درک این واقعیت است که تنوع‌بخشی به منابع انرژی برای ثبات اقتصادی و پایداری زیست‌محیطی در بلندمدت ضروری است. کشورهایی مانند عربستان سعودی، امارات متحده عربی و عمان پیشگام این تحول به شمار می‌آیند و از منابع فراوان انرژی خورشیدی و بادی خود برای توسعه پروژه‌های بزرگ تجدیدپذیر بهره می‌برند. این سرمایه‌گذاری‌ها نه‌تنها با اهداف جهانی کاهش تغییرات اقلیمی همسو است، بلکه جایگاه خاورمیانه را به‌عنوان یکی از بازیگران کلیدی در انقلاب انرژی پاک تثبیت و امنیت انرژی و فرصت‌های نوآوری و رشد را در این بخش تقویت می‌کند.

عربستان سعودی در این مسیر پیشگام است و قصد دارد ظرفیت انرژی‌های تجدیدپذیر خود را تا سال ۲۰۳۰ میلادی به ۱۳۰ گیگاوات افزایش دهد؛ درحالی‌که در حال حاضر این میزان کمتر از ۵ گیگاوات است. یکی از مهم‌ترین پروژه‌های این کشور، نیروگاه خورشیدی سدیر با ظرفیت 1.5 گیگاوات است که هم‌اکنون عملیاتی شده است. این کشور همچنین هدف‌گذاری کرده که تا سال ۲۰۳۰ میلادی نیمی از انرژی موردنیاز خود را از منابع تجدیدپذیر تأمین کند.

امارات متحده عربی با تعهد به کاهش ۱۹ درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۳۰ و دست‌یابی به انتشار خالص صفر تا سال ۲۰۵۰ میلادی، سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی در زیرساخت‌های انرژی خورشیدی انجام داده است. یکی از مهم‌ترین پروژه‌های این کشور، پارک خورشیدی محمد بن راشد آل مکتوم در دبی است که نماد تعهد منطقه به انرژی‌های تجدیدپذیر محسوب می‌شود. این پارک که در منطقه سیح‌الدحل، در ۵۰ کیلومتری جنوب دبی قرار دارد، با مساحت ۷۷ کیلومترمربع طراحی شده و قرار است ظرفیت آن تا سال ۲۰۳۰ به بیش از ۵ هزار مگاوات برسد که آن را به یکی از بزرگ‌ترین نیروگاه‌های خورشیدی یکپارچه جهان تبدیل می‌کند. این پروژه که توسعه آن از سال ۲۰۱۳ میلادی آغاز شد، شامل فازهای متعددی مانند مزرعه خورشیدی ۱۳ مگاواتی اولیه، فاز سوم ۸۰۰ مگاواتی و فاز چهارم ۹۵۰ مگاواتی است که ترکیبی از فناوری فتوولتائیک و انرژی خورشیدی متمرکز (CSP) را شامل می‌شود. انتظار می‌رود این پارک سالانه بیش از ۶ میلیون و ۵۰۰ هزار تن از انتشار کربن بکاهد و نقش مهمی در دست‌یابی دبی به هدف ۱۰۰ درصد انرژی پاک تا سال ۲۰۵۰ ایفا کند. همچنین، با سرمایه‌گذاری بالغ‌بر ۵۰ میلیارد درهم، این پروژه علاوه بر تأثیرات زیست‌محیطی مثبت، به توسعه اقتصادی دبی نیز کمک شایانی خواهد کرد. یکی از ویژگی‌های نوآورانه این پارک، امکان تولید برق در شب با ذخیره‌سازی انرژی تا ۱۵ ساعت است که آن را به الگویی برای پروژه‌های پایدار آینده در منطقه تبدیل کرده است.

بر اساس برآوردها، تا سال ۲۰۳۰ میلادی حدود ۳۰ درصد از ظرفیت نصب‌شده انرژی در خاورمیانه از منابع تجدیدپذیر تأمین خواهد شد و این میزان ممکن است تا سال ۲۰۵۰ به ۷۵ درصد افزایش یابد. انتظار می‌رود که انرژی خورشیدی فتوولتائیک (PV) نقش غالب را در تأمین بیش از نیمی از برق منطقه تا اواسط قرن ایفا کند. در کنار انرژی خورشیدی، کشورهای منطقه در حال گسترش سرمایه‌گذاری‌های خود در پروژه‌های هیدروژن سبز و آبی، اکتشاف مواد معدنی حیاتی و سامانه‌های ذخیره انرژی هستند.

با وجود این پیشرفت‌ها، گاز طبیعی همچنان به‌عنوان یک سوخت انتقالی مورد استفاده قرار خواهد گرفت، اما سهم آن در تولید برق از ۷۴ درصد در سال ۲۰۲۳ میلادی به ۴۶ درصد در سال ۲۰۴۰ و در نهایت به ۲۲ درصد در سال ۲۰۵۰ کاهش خواهد یافت. در این میان، هفت کشور عربستان سعودی، امارات متحده عربی، مراکش، عمان، مصر، اسرائیل و اردن بیش از ۹۰ درصد از رشد انرژی تجدیدپذیر منطقه را به خود اختصاص خواهند داد، به‌طوری‌که ظرفیت انرژی خورشیدی بیش از ۸۵ درصد از این توسعه را شامل می‌شود. خاورمیانه قصد دارد طی پنج سال آینده ۶۲ گیگاوات ظرفیت جدید انرژی تجدیدپذیر اضافه کند که این امر نشان‌دهنده گذار تاریخی منطقه از وابستگی به نفت به‌سوی تبدیل‌شدن به یک قطب انرژی پاک است. این تحول، تعهد منطقه را به توسعه پایدار و ایفای نقش مؤثر در آینده سبز جهانی تا سال ۲۰۳۰ و پس از آن نشان می‌دهد.

به گزارش آلاچیق خبر / محمدکاظم صباغی هرندی، مدیر ارشد خدمات فنی و پشتیبانی فولاد مبارکه در این پنل تخصصی، با بیان اینکه صنایع در بحث انرژی به‌ویژه در تأمین پایدار انرژی با چالش مواجه‌اند، گفت: صنایع از مهرماه محدودیت انرژی دارند و عملاً در سال، سه ماه می‌توانند تولید کنند. این وضعیت باعث می‌شود که به سمت سرمایه‌گذاری در انرژی پاک بروند. صنایع باید بتوانند در حوزه تخصصی خود سرمایه‌گذاری کنند و محصول باکیفیت و با ارزش‌افزوده بیشتر تولید نمایند؛ اما در حال حاضر مجبورند به سمت انرژی پاک حرکت کنند.

 وی با بیان اینکه فولاد مبارکه در این زمینه و استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر پیشرو است، گفت: فولاد مبارکه به سمت نیروگاه‌های سیکل ترکیبی، بادی و خورشیدی حرکت کرده و دو فاز نیروگاه سیکل ترکیبی ۹۱۴ مگاواتی را وارد مدار کرد. این نیروگاه راندمان بیش از ۵۸ درصد دارد و جزو معدودترین نیروگاه‌هایی است که با چنین راندمانی در کشور فعالیت می‌کند.

مدیر ارشد خدمات فنی و پشتیبانی فولاد مبارکه با بیان اینکه فولاد مبارکه دو پروژه دیگر نیروگاه خورشیدی ۶۰۰ مگاواتی و نیروگاه بادی را نیز در پیش گرفته و تعریف کرده و این مجموعه‌ها کاملاً به مجموعه صناپ منتقل شده تا بتوانند بخشی از انرژی موردنیاز را تأمین کند، گفت: برای ما افزایش تولید و کیفیت تولید در اثر استفاده از انرژی‌های پاک و تجدیدپذیر مهم است. فولاد مبارکه، برخلاف دیگر شرکت‌ها، امسال توانست به‌اندازه سال گذشته تولید داشته باشد. در برخی از حوزه‌ها نیز بیش از ۱۱ درصد افزایش تولید داشته است.

وی با بیان اینکه محدودیت گاز یکی دیگر از چالش‌های کشور است، افزود: مزیت استفاده از نیروگاه‌های خورشیدی و بادی هم همین است که نیاز به گاز را با تأمین برق موردنیاز رفع می‌کند. با استفاده از ۳ نیروگاه سیکل ترکیبی و بادی و خورشیدی ۲ میلیون تن کربن در سال کمتر تولید خواهد شد.

صباغی هرندی تأکید کرد: خوشبختانه فولاد مبارکه در این زمینه چالشی ندارد و حدوداً ۵ تا ۶ درصد برق موردنیاز خود را از طریق نیروگاه‌ها تأمین می‌کند.

 مدیرعامل شرکت صناپ:

فولاد مبارکه یکی از بازیگران اصلی عرصه صنعت کشور در حوزه انرژی تجدیدپذیر است

محمدرضا جعفرزاده، مدیرعامل شرکت صناپ نیز در ادامه این نشست با تأکید بر اینکه فولاد مبارکه شعار خلق آینده بهتر را در عمل محقق کرده است، گفت: فولاد مبارکه در حوزه انرژی‌های مختلف به‌خوبی عمل کرده است.

وی ادامه داد: فولاد مبارکه در حال حاضر نیروگاه ۶۰۰ مگاواتی خورشیدی «آفتاب شرق» را داراست و یکی از بازیگران اصلی عرصه صنعت کشور در حوزه انرژی تجدیدپذیر با ظرفیت ۲ هزار مگاواتی و درآمد سالیانه ۲۵۰ میلیون دلاری است.

مدیرعامل شرکت صناپ با بیان اینکه طراحی و مهندسی کل این نیروگاه خورشیدی آفتاب شرق به‌صورت داخلی انجام می‌شود، گفت: آفتاب شرق اولین نیروگاه مقیاس‌بزرگ خورشیدی کشور است. در آفتاب شرق تکنولوژی‌ها و برندهای معتبری به کار رفته و اقدامات مهمی در حوزه بومی‌سازی در این زمینه صورت گرفته که بسیار بادقت بوده است.

جعفرزاده از شروع فازهای مطالعاتی و کارهای اجرایی نیروگاه بادی ۲۰۰ مگاواتی نیز خبر داد و ابراز امیدواری کرد که این پروژه نیز به‌خوبی پیش برود.

جعفرزاده اضافه کرد: این دو پروژه با ظرفیت مجموعاً ۸۰۰ مگاوات در دستور کار است، ولی چشم‌انداز صناپ، تأمین ۲ هزار مگاواتی انرژی‌های تجدیدپذیر است.

وی با بیان اینکه مهم‌ترین مؤلفه از ۷ مؤلفه فولاد سبز، حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر است و در این زمینه در فولاد مبارکه گام‌های خوبی برداشته است، تصریح کرد: گام بعدی ما حرکت به سمت دیگر مؤلفه‌های فولاد سبز از قبیل هیدروژن و مدیریت پساب شهری و… است.

به گزارش آلاچیق خبر ، به نقل از وب سایت mongabay، هند در راستای حرکت به سمت استفاده از انرژی پاک، اکتشاف مواد معدنی حیاتی را در دستور کاردارد.

این در حالی است که اخیرا، هند برای حرکت به سوی استفاده از انرژی پاک در بخش نیرو، حمل و نقل و دیگر حوزه ها، کاملا به واردات لیتیوم، نیکل،کبالت، مس و مواد معدنی مورد نیاز این امر، وابسته شده است.

بنابراین، پس از تعیین نخستین خط مشی هند در مورد مواد معدنی حیاتی در ژوئن سال جاری، دولت این کشور اخیراً قوانین مهمی را در راستای اعطای اجازه اکتشاف و استخراج مواد معدنی به فعالان بخش خصوسی را تصویب کرد تا عرضه و وابستگی به واردات این حوزه کاهش یابد.

طی ژوئن سال جاری میلادی، دولت مرکزی هند30 ماده معدنی حیاتی را شامل لیتیوم، کبالت، نیکل، گرافیت، قلع و مس را تعیین کرد و نیز تضمین عرضه این مواد معدنی را کلید حرکت به سمت انرژی پاک در بخش های نیرو، حمل و نقل و سایر حوزه ها در هند اعلام کرد.

دسترسی به این مواد معدنی برای ایجاد فناوری‌های تولید انرژی پاک در مقیاس بزرگ مانند پانل‌های خورشیدی، توربین‌های بادی، ذخیره‌سازی باتری در مقیاس کاربردی و باتری‌های وسایل نقلیه الکتریکی ضروری است.