به گزارش آلاچیق خبر ، اگر به حرف ترامپ و رسانههای آمریکایی فقط طی همین چند روز گذشته نگاه کنیم، سیل بزرگی از دروغها را میتوانیم به تماشا بنشینیم، دروغهایی که کاملاً قابل محک هستند و میتوانند ما را نسبت به بقیه سوگیریهای رسانهای دشمن نیز آگاه کنند،
مثلاً ترامپ سه روز پیش گفت که ویتکاف و کوشنر در راه اسلامآباد پاکستان هستند! و سپس گفت که ونس بهدلایل مسائل امنیتی در اسلامآباد حاضر نخواهد بود.
اگر همین حرف ترامپ را مدنظر قرار بدهیم، الآن باید چند نوبت مذاکره دور دوم ایران و آمریکا هم برگزار شده باشد؛ ویتکاف و کوشنر هم به آمریکا بازگشته باشند! بدیهی است که این خبر دروغ بود و مهم اینکه، دروغ بودن این خبر ظرف چند ساعت آشکار میشد.
این دروغگویی منحصر به ترامپ نبود، تقریباً تمام رسانههای آمریکایی و حتی بعضی رسانههای غیرآمریکایی در این دروغگویی مشارکت و حتی رقابت دارند؛ از آکسیوس که بنگاه دروغ است تا آسوشیتدپرس و رویترز و بلومبرگ و سیبیاس و ایبیسی و سیانان و...؛ برای آزمون این ادعا صرفاً کافی است اخباری را که این رسانهها طی 3 روز اخیر درباره ورود هیئت ایرانی به اسلامآباد پاکستان منتشر کردهاند، ببینید. طبق اعلام آنها باید تا الآن 6 دور مذاکره هم برگزار شده باشد و ایران هم دیکتهٔ آمریکا را پذیرفته باشد و حالا در تهران باشند!
اما مسئله اینجاست که بسیاری از دروغهای رسانههای آمریکایی ـ انگلیسی و رسانههای اسرائیلی (از عبریزبان گرفته تا فارسیزبان مثل اینترنشنال) درباره ایران به این سادگی قابل آشکارسازی نیستند و در مقابله با آن بیش از هرچیز باید سواد رسانهای مردم ارتقا یابد،
مثلاً مقامات و رسانههای غربی و در آخرین مورد، بلومبرگ، با مشاهده ایستادگی تیم مذاکرهکننده ایرانی در برابر زیادهخواهیهای آمریکایی، این بار توهمات دیگری را بازنشر میکنند، مثلاً القای اختلاف بین دولت و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و قالیباف بهعنوان رئیس مجلس شورای اسلامی به یک خط ثابت آنها تبدیل شده است.
این رسانهها هیچ نشانه واقعی برای این ادعای خود ندارند و اتفاقاً تمام مواضع علنی و واقعی این گروهها در تأیید یک اتحاد و انسجام بسیار خوب است؛ به همین دلیل مجبورند به منابع آگاه تخیلی و یا روایتهای توهمی خود اکتفا کنند و مدام بگویند که ساحت سیاسی در ایران با یکدیگر اختلاف نظر دارند.
واقعیت این است که تاکنون یک انسجام کمنظیر میان دولت و مجلس و سپاه و قالیباف در جریان است و همهٔ اجزای سیاست در ایران بر ایستادگی مقابل زیادهخواهی آمریکاییها اتفاق نظر دارند.
دل بستن آمریکاییها به ایجاد اختلاف در این حوزه، همانند دلبستنشان به محاسبات احمقانهای است که آنها را به ورطه جنگ کشاند و حالا پس از 40 روز جنگ تمامعیار، نهتنها هیچ هدفی از اهدافشان را محقق نکردند، بلکه برای باز شدن تنگهای دستوپا میزنند که قبل از جنگ باز بود و با جنگ بسته شده است!
